Eén prompt, 55.000 regels code: de Gauntlet Loop uitgelegd

Matt Shumer gaf een AI-agent één opdracht en liep weg. Uren later was er een speelbare first-person shooter van zo'n 55.000 regels code — teksturen, geluid en animaties allemaal in code gebouwd. De methode erachter, de Gauntlet Loop, is nu openbaar. Hoe werkt het, en waarom zou het ook voor jouw werk gelden?

Eén prompt, een heel team aan agents

Het uitgangspunt klinkt te simpel om waar te zijn. Shumer gaf Claude Code één prompt: bouw een moderne, AAA-achtige first-person shooter, verdeel het werk onder subagents en leg elk onderdeel langs een strenge visuele critic. Geen architectuurschets, geen takenlijst, geen eindronde. De agent werkte vele uren, spawnde een vloot aan subagents en produceerde elke textuur, mesh, animatie en geluidseffect volledig in code. De prompt én alle code staan open op GitHub, dus het resultaat is zelf te bekijken — het spel draait gewoon in de browser.

Hoe de lus werkt

De Gauntlet Loop is in de kern een simpele spanningsopbouw tussen twee rollen:

• Geef het doel, niet de oplossing. Zeg wát er gebouwd moet worden; laat de agent zelf kiezen hoe. Wie de architectuur voorschrijft, vervangt het oordeel van het model door dat van jezelf.
• Zet een echte lat neer. Geen vaag 'maak het mooi', maar een concrete referentie die te inspecteren is — bij het spel waren dat echte Call of Duty-beelden.
• Splits het werk. De lead-agent breekt het doel op in de kleinste onderdelen die apart te verbeteren en te beoordelen zijn: wapen, licht, beweging, geluid.
• Bouwer en critic zijn twee verschillende agents. De bouwer kent zijn eigen redeneringen; die zijn juist onbetrouwbaar als kwaliteitsoordeel. De critic krijgt vers context: alleen het doel, de lat en het échte resultaat — geen samenvatting van de bouwer.
• Beoordeel blind. De critic ziet ons werk en de referentie zonder te weten welke welke is, en kiest de winnaar. Verlies wij? Dan benoemt de critic de grootste resterende kloof en gaat het werk terug naar de bouwer.
• Geen eindronde. Niet 'drie rondes en klaar', maar doordraaien tot het resultaat wint — of totdat jij het goed genoeg vindt en de run stopt.

Shumer publiceerde de volledige methode en een meta-prompt waarmee je de lus voor elk doel kunt opzetten: code, websites, teksten, onderzoek. Een generator schrijft zelfs de prompt voor je.

Waarom dit werkt — en wat het kost

De kracht zit in het eerlijkheidsmoment. Een bouwer die zichzelf een cijfer geeft, redeneert altijd dat het wel goed komt; het heeft immers elke beslissing zelf genomen. Een critic met verse context en een harde lat kan niet rond de waarheid heen: het resultaat wint of verliest, zichtbaar en meetbaar. Daardoor kom je van 'leuk geprobeerd' naar 'concurrerend met het origineel'.

De keerzijde is eerlijk: geld en geduld. Grote multi-agent runs op de duurste modellen met maximale inzet kosten substantieel meer tokens dan een gewone sessie, en er is geen garant eindpunt — de lus stopt pas als jij ingrijpt. En de lat moet écht onafhankelijk zijn: een critic die dezelfde stijl normen en waarden heeft als de bouwer, is geen critic maar een spiegel.

Wie de uitspraken checkt, zit goed: de 55.000 regels en de prompt zijn openbaar, en de gebouwde spellen zijn direct in de browser te spelen. Wat níét onafhankelijk is, is het oordeel 'AAA-kwaliteit' — dat blijft voorlopig de claim van de bouwer, al kan iedereen het resultaat zelf naast het origineel leggen.

Hoe dicht kwam het écht bij Call of Duty?

De openbare projectdocumentatie is opvallend eerlijk over de eigen grenzen. Elf onafhankelijke critic-agents beoordeelden de frames tegen de COD-lat: de score klom van 3,59 naar 5,05 op een schaal van 10, en in een blinde A/B-vergelijking koos álle critic in álle rondes voor de echte Call of Duty-frame. Twee beelden bereikten status 'dichtbij', de rest bleef 'amateur'. De grootste zwakke plekken volgens de documentatie: blokkerige handen die het wapen niet overtuigend vasthouden, materialen die op korte afstand als procedurele ruis lezen, en een frame rate van 28–30 fps waar moderne shooters het dubbele halen. Een FPS dus die indrukwekkend is als technische prestatie, en nog ver van een grafische concurrent.

Zo probeer je het zelf

Je hebt een échte agent nodig — een tool die bestanden opent, code draait, screenshots bekijkt en zelf subagents kan starten — niet een chatvenster dat alleen tekst teruggeeft. Kies vervolgens een doel met een tastbare lat: een bestaand product om mee te vergelijken, een testsuite die groen moet zijn, een referentieontwerp. Stel de meta-prompt op uit Shumers artikel, laat de agent het werk zelf verdelen, en houd de voortgang bij via een simpele live-pagina in plaats van elke twintig minute te storen. Eén smoothing-pass achteraan — stukken die samen één geheel moeten worden — mag, maar de kern blijft: splitsen, bouwen, beoordelen, herhalen.

Overigens: deze nieuwsstijl is hier in de redactie met precies die aanpak gebouwd — elk pagina-onderdeel ging door eigen bouw- en verificatierondes met een aparte critic. Daarom durven we deze uitleg aan te bieden onder de tag hieronder.

Geschreven door AI · gecontroleerd door mensen

Gerelateerd